วันศุกร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

Dear John & When in rome ... ผิดคาด ผิดหวัง หนังไม่ดีเอาซะเลย !!



Dear John ( รักจากใจจร ) .... 2 ดาว ....
When in rome ( อธิษฐานวุ่นลุ้นรัก ณ กรุงโรม ) .... 2 ดาว ....

.........................พูดไม่ออก บอกไม่ถูกจริงๆครับ หลังจากเมื่อคืนเปิดดูหนังสองเรื่องนี้ต่อกัน ปกติแล้วผมชอบหนังรักนะ แล้วสองเรื่องนี้ถือเป็นความโชคดีของผมที่ไม่สะดวกไปดูในโรงหนัง ช่วงที่หนังเข้าพอดี คือว่าดูจากพล็อตเรื่องแล้วก็อะไรอีกหลายๆอย่าง ผมว่าสองเรื่องนี้มันเข้าทางผมมาก จนดูจบแล้วอดตกใจไม่ได้ว่า ทำไมมันถึงได้หัวมังกุ ท้ายมังกือ ขนาดนี้ ?? คือแพกเกจหนังสองเรื่องนี้ดูดีมาก น่าจะทำออกมาได้ดีกว่านี้ แต่ก็ ... เหลวครับ หาความสนุกและประทับใจไม่ได้เลย !! ขอฉะทีละเรื่องก่อนนะครับ Dear John สร้างจากหนังสือของ นิโคลัส สปาร์ค เจ้าพ่อนิยายรักโรแมนติก ที่นิยายได้ทำหนังมาแล้วหลายเรื่อง ส่วนใหญ่ก็จะออกมาดูดีมีชาติตระกูล แต่เรื่องนี้เห่ยที่สุดในบรรดาผลงานของแก !! มีนางเอกที่ผมชอบมาก อมันด้า ไซเฟรด มาเล่น แต่ก็ช่วยอะไรหนังไม่ได้ พระเอก แชนนิง ทาทัม หล่อแต่ไร้เสน่ห์มากๆ

.........................หนังออกแนว รักแบบวัยรุ่นช่วงฤดูร้อน จากนั้นก็ห่างๆกันไป อาศัยส่งจ.ม.ติดต่อหากัน แต่อารมณ์รับส่งระหว่างการเขียนจดหมาย ผมไม่เห็นความคืบหน้า พัฒนาอะไรของเรื่องราวเลย ไม่ได้ทำให้รู้สึกซาบซึ้งหรือว่าผูกพันอะไรแต่อย่างใด เป็นความชืดชาอย่างสิ้นเชิง !!
ปัญหาหลักของหนังก็คือ หนังรักเรื่องนี้ดันวางแคแรคเตอร์ตัวละครไม่เข้าท่า พระเอกเป็นคนประเภท หน้าที่การงานมาก่อนความรัก ? ซึ่งสวนทางกับนางเอก ไม่รู้ว่าโง่จริงหรือว่าแกล้งโง่ !! ยิ่งห่างเหินกันแบบนี้ ต่อให้รักกันยังไง สุดท้ายก็คิดไว้แล้วว่าต้องไม่รอด แล้วก็ไม่รอดจริงๆ แบบว่าไม่ต้องโทษใครเลยครับงานนี้ ต้องโทษตัวพระเอกอย่างเดียว บทจะซึ้งก็หมดความซึ้งกันล่ะครับแบบนี้ ไม่มีลุ้น แถมหักมุมช่วงท้ายยังทำให้คิดต่อไปอีกว่า พระเอกมันโง่ขนาดแท้อย่างเดียว คนที่คาบชิ้นปลามันไปกินก็กลายเป็นคนที่ไม่น่าจะได้เลยด้วยซ้ำ อดคิดไม่ได้เลยว่านิยายแบบนี้หรือ เอามาทำเป็นหนัง

.........................When in rome เหมือนจะเป็นหนังโรแมนติกคอมเมดี้ที่น่าจะฮา แต่หนังไม่ขำเท่าไหร่เลยครับ พระเอกดูดีใช้ได้ แต่นางเอกแค่เกือบสวย แถมไม่มีเสน่ห์เท่าที่ควร เอาหนังไม่รอด ผมมองไปถึงถ้าเป็น เอมี่ อดัมส์ หรือคนอื่น อาจจะทำให้หนังดูดีกว่านี้ได้ครับ แถมหนังไปถ่ายที่อิตาลี น้อยกว่าที่คิด มีฉากในโรม สัดส่วนแค่ประมาณ ไม่ถึง 20 % ของหนังเลยมั้ง หลอกลวงมากๆ แล้วเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ของเหรียญจากน้ำพุ ก็ดูแฟนตาซี โอเว่อร์ เกินจริง ทำให้หนังดูเพี้ยนๆ บ้าบอคอแตกเกินไป ไม่น่าเชื่อถือ เลอะเทอะเกินเหตุ !! ดูแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนในการชม เต็มไปด้วยเหตุการณ์ประหลาดๆ ดาราสมทบก็ไม่น่ารัก แดนี่ เดอวีโต้ กับ แองเจลิก้า ฮุสตัน มาเล่นเรื่องนี้ก็ไม่ได้ช่วยให้หนังดูดีขึ้นไปได้เท่าไหร่นัก เหมือนมาพักผ่อนซะมากกว่า !! เป็นหนังที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าทำออกมาเพื่อฉายในโรง คุณภาพระดับหนังแผ่นชัดๆเลยเชียวครับ ~


www.pandagroup.pantown.com

วันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553

~ พาคุณย่า ไปนั่งรถไฟ Airport Rail Link ~









........ เห็นว่ารถไฟแอร์พอร์ตลิงค์ ยังมีวิ่งบริการฟรีอยู่ แถมเปิดสถานีเพิ่มอีกสามสถานี ได้แก่สถานี รามคำแหง , หัวหมาก และสถานีลาดกระบัง ก็เลยพาคุณย่ามูวี่ กับพี่เลี้ยง นก ไปนั่งรถไฟด้วยกัน ก็ชวนมาค้างที่บ้านคืนนึง แล้วก็ไปกันแต่เช้า เสียดายว่าเวลามีน้อยไปหน่อย ก็เลยไม่ได้ทานข้าวที่สนามบินสุวรรณภูมิ แต่มาแวะทานก๋วยเตี๋ยวเรือที่ร้านหน้าสถานีรถไฟฟ้าพญาไท แทน เห็นว่าเป็นร้านเปิดใหม่ เพิ่งเปิดวันที่พวกเราไปนั่งรถไฟกันพอดีเลยครับ ช่างบังเอิญเสียจริงๆ รสชาติอร่อยด้วยนะครับ ใครผ่านไปเส้นแถวนั้นก็แนะนำเลยครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน

........ แม้ว่าจะจอดเพิ่มอีกสามสถานี แต่รถไฟฟ้าแอรพอตลิงค์ ก็ยังทำเวลาได้ดีทีเดียวครับ ประมาณ 20 นาทีเช่นเคยครับ สังเกตุว่าผู้มาใช้บริการค่อนข้างหนาตากว่าที่เคยมาขึ้นครั้งแรก แล้วก็มีนักท่องเที่ยว ชาวต่างชาติ และชาวไทย มาใช้บริการกันพอสมควรครับ แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้ที่มาทดลองนั่งกันซะมากกว่า ท่านใหนที่ยังไม่เคยไปใช้บริการก็ขอแนะนำนะครับ มีวิ่งทุกวันธรรมดา งดวันหยุดราชการ และวิ่งตั้งแต่ช่วง 7 - 10 โมง ช่วงเย็นก็ตั้งแต่ 4 โมงเย็นถึงหนึ่งทุ่มครับ อย่าไปเวลาอื่นนะครับ เด๋วจะไปเก้อ มีภาพให้ชมกันพอหอมปากหอมคอนะครับ ชุดที่เหลือๆเด๋วจะกระจายไปโพสท์ไว้ที่อื่นบ้าง

www.pandagroup.pantown.com

วันอังคารที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2553

~ แวะเที่ยว สวนสัตว์เปิดเขาเขียว ไม่แหล่มอย่างที่คิด ~
























..... สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไปเที่ยวศรีราชากันมา มีจุดประสงค์เพื่อไปเชียร์บอล ทีมเชียงราย ยูไนเต็ด เตะกับจ่าฝูง ศรีราชาเอฟซีครับ บอลก็สนุกดีครับ แม้จะแพ้ไป 0 - 3 แต่สู้กันได้ครับ ได้เจอเพื่อนๆน้องๆพี่ๆแฟนคลับเชียงรายด้วยกันเยอะแยะเลยทีเดียว แต่ผลจากวันนั้นก็เล่นเอากลับมาเดี้ยงครับ เพราะคออักเสบ และก็เป็นหวัดด้วย เพราะตากฝนเชียร์บอล แต่ไม่เข็ดครับ วันนี้จะไปเชียร์เตะกับราชประชาที่ ยามาฮ่า สเตเดียมกันอีกครับ อ้อ ลืมเล่า ในภาพเป็นการแวะไปเที่ยว สวนสัตว์เปิดเขาเขียว ทางผ่านไปศรีราชาครับ ค่อนข้างน่าผิดหวังครับ ไม่ค่อยมีอะไร ค่าชม ค่าโชว์ก็แพงเกินไป แต่ไม่สมราคาครับ สัตว์ก็ค่อนข้างหยิ่ง ถ่ายภาพสวยจริง แต่เข้าไปชมแล้วไม่ประทับใจครับ สู้สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค ที่บ่อพลอย เมืองกาญจน์ ไม่ได้เลยครับ

www.pandagroup.pantown.com

วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2553

# บางระจัน ๒ ... แผ่นดินของใคร สู้เพื่ออะไร นวัตกรรมทำซ้ำ กับ วาทกรรมลวงโลก !! #


บางระจัน ๒ ( สองดาว )

......................พุทธศักราช ๒๓๑๐ แผ่นดินผืนที่พวกเรากำลังยืนหยัดใช้ชีวิตกันอยู่ทุกวันนี้ ยังมิได้มีความเป็นรัฐชาติแต่อย่างใด ยังคงเป็นสภาพของหัวเมือง แว่นแคว้น และขาดความเป็นปึกแผ่น ใครมีอำนาจก็ยึดครองกันไป เปลี่ยนโอนถ่ายอำนาจกันไปเรื่อยๆ แล้วแต่ความสามารถของผู้นำ ในแว่นแคว้นใหนๆก็ว่ากันไป เท่าที่ผมได้ศึกษามา ผมเชื่อว่า ผู้นำหัวเมืองแต่ละแห่งที่ทำการสู้รบ ขยายแผ่อำนาจออกไป ก็เพื่อความเป็นใหญ่ของตัวเองเท่านั้น มิได้ห่วงหรือมีจุดประสงค์จะเข้าไปครอบครองทุกผืนแผ่นดินในส่วนที่ตัวเองมีอำนาจอยู่แต่อย่างใด เพราะว่าในสมัยนั้น ประชากรแต่ละแห่งก็มีน้อย การเดินทางไปแต่ละแห่งหนก็ทำได้ลำบาก เพราะฉะนั้น ไม่มีประโยชน์อันใดที่จะควบคุมทุกตารางเมตรให้อยู่ในอาณัติของตัวเองทั้งหมด ดังนั้นจึงมีคำว่า ประเทศราช หรือ ประเทศในอาณานิคมให้ได้ยินกันอยู่เนืองๆ ซึ่งมันก็คือการให้สิทธิในการปกครองตัวเอง โดยให้มีการส่งส่วยหรือเครื่องราชบรรณาการมาเป็นพิธีเท่านั้น ส่วนใครจะสู้รบกัน ก็เพื่อเป็นการโชว์ศักดิ์ศรีแค่นั้น

......................บ่อยครั้งที่พวกเราดูหนังแนวรักชาติ ทำนองเนี้ย เคยสงสัยใหมครับว่า ที่เราเห็นในหนังอยู่เสมอๆเนี่ย มันคือบทสนทนาที่มีโอกาสน่าจะเคยเกิดขึ้นจริงเท่าไหร่กันเชียว ? เพราะทุกอย่างล้วนผ่านการปรุงแต่ง เหมือนตำราเรียนของประเทศเรา ที่ผ่านกระบวนการยัดเยียดมามากมาย เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์บางอย่างของผู้เขียน ? บรรพบุรุษของเรา พยายามถ่ายโอด ลัทธิความเกลียดชังกันเองที่มีอยู่ในสายเลือดเผ่าพันธ์ไทย ด้วยการโยนความเกลียดชังไปให้ประเทศ พม่า เพื่อนบ้านใกล้ชิดของเราแทน !! เชื่อใหมครับ ว่าแม้แต่คนมีการศึกษาจำนวนมาก ถึงทุกวันนี้ ก็ยังมีความเกลียดชังลึกๆต่อคนชาติพม่า โดยมีความคิดฝังหัวว่า พวกพม่าเข้ามาเผาบ้านเมืองเรา ? ทั้งที่มีข้อมูลทางประวัติศาสตร์บางแหล่งยืนยันได้ว่า จริงๆแล้วซากที่อยุธยา แท้จริงแล้วอาจจะไม่ใช่เกิดจากการเผาเมืองของพม่าด้วยซ้ำไป !! น่าเสียดายที่คนไทยไม่นิยมการเขียน และไม่ค่อยเก็บหลักฐานทางประวัติศาสตร์กันไว้อย่างดีเหมือนต่างชาติ ทำให้ลูกหลานเราต้อง " จิ้น " กันเอง !!

......................ตลกร้ายหรือเปล่า ที่พวกเราชนชั้นกลาง และชนชั้นล่าง ที่สมัยโบราณเค้าเรียกกันว่า " ไพร่ " กลับถูกพวกชนชั้นสูงในอดีตมอมเมาให้ยึดติดกับอะไรบางอย่าง ด้วยการสร้างคำเก๋ๆเช่น " รักชาติ " และรักอะไรต่อมิอะไร ? หวงแหนแผ่นดิน แผ่นดินของใคร ? สู้เพื่อชาติ ประทานโทษครับ ในเมื่อสมัยนั้นยังไม่มีชาติไทย ยังไม่มีแผ่นดินไทย แล้วจะมาอ้างสวยหรูว่าสู้เพื่อชาติ เพื่อแผ่นดินได้อย่างไร ประชาชนคนรากหญ้าสมัยนั้นล้วนถูกจูงจมูกให้ไปตาย โดยอ้างความเชื่อโบราณ และความไร้การศึกษา การขาดภูมิความรู้โดยแท้ !! ถ้ามีการให้ความรู้ และสอนให้เค้ารู้จักหวงแหนชีวิต หรือแม้แต่หวงแหนครอบครัว พวกเค้าก็คงไม่ต้องไปตาย ตายอย่างไร้ค่า ? น่าตลกที่หลายต่อหลายคนยอมทิ้งบ้าน ทิ้งครอบครัว ตามแห่ไปรบทั้งๆที่รู้ว่าต้องไปตายอย่างไร้จุดหมาย นั่นคือชะตากรรมของมนุษย์ตัวเล็กๆที่ขาดโอกาสใช่ใหม ? เปล่าครับ เค้ามีโอกาส แต่เค้าเลือกที่จะสละมันไป เพียงเพื่อใครก็ไม่รู้ !! ในท้องเรื่อง บางระจัน ๒ เป็นช่วงที่กรุงศรีแตกแล้วนะครับ

......................ชาวบ้านบางระจัน หรือชาวบ้านอื่นไม่เหมือนคนในเมืองนะครับ ในยุคสมัยนั้นเขาก็แค่ดำรงชีวิตของเขาไป ถ้าเมืองใหนเกิดมีการต่อสู้ ก็อาจจะมีการมาเกณฑ์ผู้คนออกไปทำศึก ถ้าไม่อยากก็ต้องหาทางหลบเลี่ยงกันไป การรบชนะหรือแพ้ ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับชาวบ้านเลยแท้ๆ คนที่จะมีผลก็คือพวกคนในเมืองเท่านั้น รวมถึงพวกที่มีอำนาจอยู่ !! เพราะงั้นผมถึงมองว่า ชาวบ้านบางระจันอย่างในหนัง เรื่องอะไรจะต้องมายอมเสี่ยง เพื่ออะไรก็ไม่รู้ หลายคนมีภาระหน้าที่ มีคนต้องดูแล มีครอบครัว มีลูกกำลังจะเกิด แล้วจะให้ออกไปตายเนี่ยนะ ? ถามจริง คนที่มีความรู้ มีสมอง ... ถ้าตอนเกิดม๊อบป่วนเมือง ยิงเอ็ม 79 กันตูมตาม คุณจะออกไปเดินเล่นใจกลางเมือง หรือบริเวณที่เค้ามีการยิงแบบใช้กระสุนจริงหรือเปล่าครับ ? ฉันใดก็ฉันนั้น การที่มีตัวละครชาวบ้านแบบที่เห็นในหนัง วิ่งเข้าไปตาย .. ผมมองได้อย่างเดียวว่า ไม่บ้าก็โง่ครับ น่าเสียดายถึงแม้จะเป็นชีวิตของคนตัวเล็กๆ แต่สำหรับผมมันก็มีความหมายไม่แพ้การตายของคนชั้นสูงนะครับ !! ผมคิดว่าชีวิตมนุษย์เท่าเทียมกัน หรือคุณคิดว่าไม่ครับ ตอบผมหน่อย ??

......................ภราดร ศรีชาพันธ์ อดีตนักเทนนิสระดับโลกคนเดียวของไทย กับบทบาทพระเอกหนังครั้งแรกคราวนี้ และอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย ก็ถือว่าทำได้ดีพอประมาณครับ โชว์บู๊และซีนอารมณ์อยู่หลายฉากหลายตอน ขโมยความเด่นไปคนเดียว ส่วนตัวรองอย่าง บ่าววี หรือ ภูริ ก็พอได้บทบาทไปตามสมควร น่าเสียดายก็แต่หนังใช้นักแสดงเก๋าอย่าง ฉัตรชัย ไม่คุ้ม รวมถึง หนุ่มต๊อบ ชัยวัฒน์ ก็มาเล่นสมทบแบบไม่ค่อยมีความสำคัญอะไร !! ตัวละครหญิงในหนังดูเหมือนจะเป็นส่วนเกินมากกว่า หนังมาด้วยสูตรสำเร็จ และขายความรักชาติอุดมคติแบบซ้ำซาก ผิดกาลเทษะ จนไม่แปลกใจที่หนังจะเจ๊งสนิทในการเข้าฉาย ? เสียดายที่หนังน่าจะใช้ความอินเทรนด์เรื่องการแตกแยกของคนในชาติ รวมถึงการสู้รบระหว่างคนเมือง กับ คนบ้าน รวมถึงยกระดับการต่อสู้ให้เป็นเรื่องการแตกต่างทางความคิดของชนชั้น หรือการปะทะกันระหว่างอำมาตย์กับไพร่ บางระจัน ผมว่าหนังจะดูดีขึ้นกว่านี้อีกเป็นกอง เพราะหนังมีแนวโน้มว่าทำได้ด้วย ก่อนจะหาทางลงแบบ เซฟตัวเอง อย่างเดิมๆ พูดก็พูดเหอะ ผมมองไม่ออกเลยว่า ชาวบ้านบางระจัน จะตามคนเมืองไปตายเพื่ออะไร ?

http://www.pandagroup.pantown.com/

วันศุกร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2553

= 32 ธันวา .... หนังที่ดีพอ หรือว่าหนังที่พอดี ? =

32 ธันวา ( สองดาวครึ่ง )

......................เมื่อคืนนอนไม่หลับ ก็เลยหยิบหนัง 32 ธันวามาดู จริงๆก็กลับมาจากเชียงรายเป็นเดือนแล้ว แต่หนังที่ซื้อมาหลายแผ่นก็ยังดูไม่ครบเลย และเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในหลายๆเรื่องที่ยังไม่มีโอกาสได้ชม เอาล่ะ ใหนๆก็ใหนๆแล้ว เปิดดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหาย แต่กะไว้แล้วว่าหนังก็คงธรรมดาๆ ก็พอดูจบก็เหมือนอย่างที่คิดไว้ อดแปลกใจไม่ได้ว่า ทำไมหนังของ ยอร์ช ฤกษ์เพชร หรือพวงเพช็ร อะไรเนี่ย ถึงได้ทำเงินมากมายหลายต่อหลายเรื่อง ทั้งๆที่หนังส่วนใหญ่ของแกก็ไม่เห็นจะดีเด่อะไร คือว่า จริงๆมันก็ไม่ดีไม่เลวอ่ะครับ คุณภาพระดับกลางๆ เพราะอะไรถึงได้ถูกใจตลาดคนดูบ้านเรา ? เทียบกับหนังที่ฉายในเวลาไล่เลี่ยกันอย่าง บังเอิญ รักไม่สิ้นสุด หรือ อยากได้ยินว่ารักเธอ เรื่องหลังๆนี่ยังน่าสนใจและทำได้ดีกว่าเลยครับ !! เพราะอะไรหนังตลกในสไตล์ของคุณยอร์ช ถึงได้โกยเงิน เป็นเรื่องที่ฝ่ายการตลาดน่าทำการศึกษาและขบคิดเป็นอย่างยิ่ง ??

......................32 ธันวา ก็เป็นหนังโรแมนติก คอมเมดี้ ประเภทที่อาศัยมุขต่อมุข อาศัยเสน่ห์ดารามาขับเคลื่อนเรื่องราว ทั้งเรื่องมีแต่การพยายามใช้ภาษา และคำคมสละสลวยๆมายิงกันเป็นช็อตๆ แต่ส่วนใหญ่ผมก็รู้สึกว่าไม่เห็นจะโดนตรงใหน ? พูดก็พูดเหอะ ช่วงเวลาดีๆก็เห็นในตัวอย่างหนังไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ไม่เห็นมีอะไรฮา หนังใช้ตัวละครยังไม่คุ้มค่า โดยเฉพาะสาวเชียงใหม่ โผล่แค่นั้นจริงดิ่ ? และดารานำอย่างแดน ก็ไม่มีเสน่ห์เลยครับในสายตาผม สายป่านเหมือนจะพอเอาตัวรอดไปได้คนเดียวของหนัง ? หนังไม่มีอะไรเซอร์ไพร๊ซ์ แล้วก็เล่นเล่าแบบง่ายๆตามสูตร แทบไม่ต้องเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากเล่นไปทีละฉาก ที่ผมชอบมากก็คือ ฉากสมทบขโมยซีนของคุณจตุรงค์ กับ โก๊ะตี๋ ซึ่งนั่นก็คือการเล่นมุขแบบพรสวรรค์ หรือความสามารถเฉพาะตัว ไม่ได้มาจากการเขียนบทแต่อย่างใด !! งานพรอป และของประกอบฉาก หาของเว่อร์ไปหน่อยหรือเปล่าครับ

......................บางทีผมว่าการที่หนังทำเงินมันก็ไม่ได้แปลว่าหนังมันดีหรอกครับ เราไม่รู้หรอกว่า ไอ้ที่ดีๆที่คนส่วนใหญ่ต้องการมันเป็นไง บางครั้งคนดูหนัง เค้าก็เลือกดูหนัง จากไอ้ที่เค้าคิดว่าพอใจนั่นแหละครับ มันไม่ใช่เป็นหนังดีเด่อะไรหรอก ก็แค่เขาพอใจ หรือเป็นหนังที่พอดีสำหรับเค้า ซึ่งแน่นอนว่า พอดีสำหรับคนส่วนใหญ่ ก็อาจจะไม่ได้พอดี หรือดีพอสำหรับเรา ?? ถ้าเราอยากได้ไอ้หนังที่มันพอดีสำหรับเรา เราก็ต้องหมั่นสอดสายตาเลือกหาหนังประเภทที่เราคิดว่ามันน่าจะพอดีกับเรา ไปดูเรื่องนั้นซะ มันก็จบ โอกาสผิดหวังมันก็น้อย สำหรับคนที่ผ่านโลก ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาพอสมควร จะให้มาดูหนังลัลล้า อะไรแบบนี้ พูดตรงๆ ขอเหอะครับ ไร้สาระ แล้วมุขประเภทหาคำคมๆมาใส่เป็นตัวอักษรวิ่ง ดูในโรงก็โอนะ แต่ดูแผ่น ขอประทานโทษ อ่านแทบไม่ออก มึงก็ว๊อยส์โอเว่อร์มาเลย ง่ายกว่าใหม ? แล้วถ้าจะคิดอะไรคมๆ ก็ขอให้มันคมจริง ถ้าคมไม่จริง มันก็จะดูเสี่ยวนะครับ ผมว่า .. แต่ยังไงก็ยังพอมีมุขให้ขำๆได้นิดหน่อยพอหอมปากหอมคอครับ

www.pandagroup.pantown.com

วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2553

~ ไอ้ขาว .... หมาเฝ้าบ้าน ที่ใกล้จะกลับมาอยู่ด้วยกัน !! ~

....................เมื่อวันก่อนแวะไปเยี่ยมบ้านบางบัวทอง ขนดิน ขนอิฐ ขนไม้กวาด ไม้ถูพื้นแล้วก็ไปปัดๆกวาดๆนิดหน่อย ขนข้าวของมานิดหน่อย ถือโอกาสไปเยี่ยมไอ้ขาวด้วย ไอ้ขาวเฝ้าบ้านอยู่ตัวเดียว มีลุงใฝมาปล่อยวิ่งช่วงค่ำๆ คงจะเหงาน่าดู เพราะบางบัวทองปกติก็จะเงียบอยู่แล้ว ยิ่งไม่มีคนอยู่ในบ้านด้วย ก็ยิ่งทำให้เงียบเหงาไปถนัดใจ ไอ้เล็ก ไอ้นุ๊กก็ตายไปหลายเดือนแล้ว ถ้าเป็นเราต้องอยู่เฝ้าบ้านตัวเดียวไม่มีเพื่อน ไม่มีคนอยู่ เราเองก็คงเหงาพิลึกเลยนะครับ ?

....................สังเกตุจากพฤติกรรมไอ้ขาวดูจะ เชื่องไปพอสมควรครับ แต่ก็ไม่แน่ใจ ต้องผูกโซ่ไว้อยู่ถ้าคลาดสายตา เด๋วจะเผลอปีนรั้วออกไปนอกบ้านอีก วุ่นวายกับการตามจับกลับเข้ามาในบ้าน ซื้อแท่งเคี้ยวแบบแผ่นๆจากหน้าหมู่บ้านไปฝาก แล้วก็นมขวดกลางอีกขวดนึง เพราะรู้ว่าขาวชอบกินนม โทรไปตามลุงใฝมาคุยเรื่องคนตัดไม้แล้วก็เรื่องบ้าน หาคนมาเตรียมทาสีให้ อีกหน่อยบ้านนี้ก็คาดว่าจะทำความสะอาดอย่างดี บูรณะใหม่ แล้วก็ปล่อยให้เช่าน่ะครับ คงไม่มาอยู่

....................ใครสนใจบ้านในภาพ ก็ติดต่อ กริ๊งกร๊างมาได้นะครับ หรือเข้าไปถามรายละเอียดในเวป pandagroup.pantown.com ได้นะครับ นี่ยังไม่ได้คิดเลยว่าจะเก็บราคาค่าเช่าบ้านเท่าไหร่ นึกๆอยู่ว่า ถ้าคนเช่ารับเลี้ยงหมาแถมด้วย ก็จะคิดราคาพิเศษ ลดให้ต่างหาก เพราะคิดว่าไอ้ขาวมันคงจะอยากอยู่บ้านนี้ ไม่อยากไปใหนหรอก ตอนมา ก็คงจะมีคนมาปล่อยแถวนั้น แล้วมันก็เลือกเองที่จะมาอยู่บ้านเรา ปีนรั้วเข้ามา ถ้าเป็นหมาธรรมดาคงมุดเข้ามาไม่ได้

....................ไอ้ขาว แก่ลงไปเยอะ ฟันหน้าก็หักไปซี่นึง พอเห็นเรามันก็ดีใจวิ่งเข้ามาอ้อน มาเอาหน้า เอาหัวถูๆไถๆกับเนื้อตัวเรา วันก่อนที่มูวี่มา มันก็ยอมให้มูวี่มาเล่นด้วย มากอด มาจับ ปกติแล้วเจ้านี่ไม่ค่อยชอบเล่นแบบนี้เท่าไหร่หรอก ออกจะเกลียดเด็กด้วยซ้ำไป ? ลุงไฝบอกว่ามันคงรู้สถานะตัวมันนั่นแหละครับ คิดดู ขนาดหมายังรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว แต่คนบางคน กลับไม่รู้จักมองเงาหัวตัวเองแฮะ แปลกแท้ๆ ? นี่คิดๆอยู่ว่าถ้าบ้านมีคนเช่าแล้วเขาไม่เอาหมา ไอ้ขาวคงจะได้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นวนครนั่นแหละ คงจะลำบากหน่อย แต่ก็จะได้อยู่ด้วยกันเสียที !!

คุยกับเจ้าของบล็อคได้ที่เวปครับ
www.pandagroup.pantown.com









::: เมื่อคืนฝันแปลกๆ ฝันถึงย่า :::

.....................ย่ายังไม่ตายน่ะครับ หมายถึงย่ามูวี่ หรือคุณแม่ผมนั่นแหละครับ ปกติผมไม่ค่อยได้ฝันถึงแกนะ เท่าที่จำได้ แต่แปลกเมื่อคืนฝันค่อนข้างยาวมาก ตื่นมารีบเล่าให้เจนนี่ฟัง เพราะปกติความฝันถ้าเก็บไว้ถึงกลางวันมักจะลืมว่าฝันอะไรไป ? จำได้ว่าแวะไปที่บ้านน่าจะเป็นแถวบางลำพู เพื่อไปเอาของอะไรสักอย่าง เหมือนเอาของมาขายน่ะครับ แต่เป็นพระเลี่ยมทอง ใส่มาในถุงครับ แต่แปลกตรงที่จำได้ว่า รับมาแค่อันละ 115 บาท น่าจะเป็นสิบพวงน่ะครับ คนที่ขายเขาลดให้ตั้งห้าบาท สิบอันก็ตั้งห้าสิบบาทแน่ะ จำได้ว่าแบบ ดีใจมากที่เค้าลดให้เยอะ จากนั้นก็ขนถุงพระเลี่ยมทอง มา จูงมือแม่ไป .. พักค้างแรมนอกบ้าน แต่ในฝันเหมือนเป็นที่แถวๆใกล้บ้านน่ะ

.....................เหมือนเป็นโรงแรมริมคลอง หรือบ้านกึ่งรีสอร์ท บอกไม่ถูก จำได้แค่ว่า ชั้นล่างมันเตี้ยๆ มีแค่ครึ่งชั้นมั้ง แต่พอจะเข้าไปนอนได้ แต่ยืนไม่ได้ เรียกว่าอยู่ไม่สะดวก ก็จะไปดูข้างบน แต่ย่าบอกว่าห้องนี้ก็โอเค .. อ้อ ลืมไป ก่อนจะไปถึง ย่าก็เดินช้าเหมือนอย่างปัจจุบันนี้แหละครับ ต้องพยายามพยุง จูงมือมา มีพี่เลี้ยงมาด้วยอีกคน แต่พี่เลี้ยงไม่ใช่นก ( คนเลี้ยงย่า ที่ดูแลย่าตอนนี้ ) เป็นใครไม่รู้ เหมือนเป็นคนแถวจันทบุรี หรือระยองนี่แหละครับ เห็นเขาว่า แต่จำชื่อไม่ได้นะ ~ มาถึงก่อนจะไปดูห้องข้างบน ก็เห็นย่าเดินเข้าไปเตรียมจะนอนห่มผ้าแล้ว ก็เลยฝากถุงพระเลี่ยมทองไว้กับย่า ในถุงมีเงินเป็นฟ่อน น่าจะเป็นแบงค์พัน สองปึก กับเงินเศษอีกๆ น่าจะร่วมๆสามแสน

.....................เอาถุงพระเลี่ยมทองไว้หัวเตียง แล้วก็บอกย่าว่า ให้ย่าดูเงินให้ด้วยนะ ฝากไว้ติดกับตัวย่าเลย ให้ย่านอนเอามือทับไว้ เพราะย่านอนขนานกับกำแพงถ้าใครเดินมาหยิบตังก็คงจะรู้แน่นอน จากนั้นย่าหรือใครก็ไม่รู้บอกว่า ให้เอาสมุดบัญชีหัวเตียงไปด้วยสิ แปลกๆแฮะ เป็นโรงแรม แต่บางความรู้สึกก็เหมือนเป็นบ้านตัวเองอีกหลักที่ไม่เคยไปมาก่อน ผมจำได้ว่าในฝันบอกว่า มีแต่สมุดบัญชีเก่าๆไม่รู้จะเอาไปทำไม เปิดมาเล่มนึงเป็นคล้ายๆ คู่มือทะเบียนรถด้วย แต่เป็นรถใครก็ไม่รู้ แล้วก็จำได้ว่ากำลังจะขึ้นไปดูห้องพักข้างบน แต่ก็ตื่นขึ้นมาซะก่อน ไม่รู้ว่าฝันนี้แปลว่าอะไร เอาไว้เด๋วบ่ายๆจะโทรไปคุยให้ย่าฟังสักหน่อย ไม่รู้ว่าย่าเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าช่วงนี้อาการไม่ค่อยดี

www.pandagroup.pantown.com